Kreekruggen en poelgronden Walcheren

Deze geosite beslaat een gebied van kreekruggen en poelgronden aan de westzijde van Walcheren. In het gebied zien we verschillende getijdengeulen terug: oude, grootschalige systemen van honderden meters breed, kleinschalige rechthoekige kregen volgens een historisch slotenpatroon en een jonge zee-inbraak als gevolg van militaire inundatie in de Tweede Wereldoorlog.

51.538738903853, 3.5899581

Oudland met poelgebieden en kreekruggen, Walcheren

Poelgronden en kreekruggen

De kreken in dit gebied zorgden voor ontwatering van het veengebied waardoor het veen deels verging. Het veenoppervlak kwam daardoor lager te liggen en een dunne kleilaag werd op het veen afgezet bij hoog water. Het veengebied veranderde in een schorrenlandschap door het gewicht van de klei op de veen. De stroming in de kreken van dit schorrenlandschap was sterker dan erbuiten. In de fase van opslibbing werd daardoor buiten de geul alleen klei afgezet en raakten de geulen met zand opgevuld. In de loop der eeuwen klonken het veen en de klei buiten de kreken in en daalde het landoppervalk. In de zandige geulen was er minder daling, daarom liggen de voormalige geulen hoger in het landschap. Deze hoger gelegen delen noemen we kreekruggen. Hierop liggen vaak de oudste wegen en bewoningskernen.

Mist op het oudland met poelgebieden en kreekruggen

Bombardement en de Westkapelse kreek

Op 2 oktober 1944 werd de zeedijk van Westkapelle door de geallieerden gebombardeerd. Daarbij werd behalve de zeedijk ook het westelijk deel van het dorp verwoest. Veel burgers die gebleven waren kwamen om het leven. In tegenstelling tot andere inundaties in het binnenland kreeg hier het getij greep op het achterland en schuurde landinwaarts twee grote geulen uit.

Winters aanzicht van het oudland met poelgebieden en kreekruggen

Historisch slotenpatroon

Tussen de grote voormalige getijdengeulen komen kleinere, lagere kreekruggen voor. Sommige van deze kreekruggen volgen een natuurlijk, enigszins grillig patroon dat van getijdengeulen verwacht mag worden. Maar de kleine kreken die de poelgronden van Walcheren doorsnijden volgen veelal een rechthoekig, onnatuurlijk ogend patroon. Toen de zee na het doorbreken van de kustbarrière opnieuw het land binnendrong, volgden de kleine getijdengeulen de weg van de minste weerstand. In dit gebied was dat een bestaand netwerk van sloten dat voornamelijk uit de Romeinse tijd dateert. Die sloten waren gegraven om het veengebied te draineren en bewoonbaar te maken, en sloten aan op de grotere getijdengeulen.