Wouter Gheyle

Wouter is werkzaam als Projectcoördinator Archeologie bij de Dienst Erfgoed van de Provincie West-Vlaanderen. Hij behaalde zijn doctorsgraad aan de Universiteit Gent over vroeg-nomadische volkeren in het Altajgebergte (Centraal-Azië) en bleef daarna als postdoc onderzoeker lange tijd verbonden aan de vakgroep Archeologie, waarbij hij vooral rond de archeologie van moderne conflicten gewerkt heeft. Hij is sinds begin 2022 betrokken bij het Geopark, maar heeft dit project hiervoor al met veel interesse gevolgd! Om Wouter nog beter te leren kennen, stellen we hem een aantal vragen:

Hoe voelt het voor jou om deel uit te mogen maken van zo’n enorm groot project?

WG: In een ver verleden heb ik nog landschappelijke boorcampagnes gedaan in Geopark gebied, als archeologisch vooronderzoek bij landinrichtingsprojecten in het havengebied van Antwerpen (Stabroek) en bij de aanleg van de Sluiskiltunnel (kanaal Gent-Terneuzen); ik heb de geologie dus al aan den lijve ondervonden. Ik ben zeer benieuwd naar de toekomst van het Geopark en blij om mijn steentje te kunnen bijdragen. Door de schaal van het project was het even wennen aan de structuur (wie doet wat precies?) maar dat is al snel duidelijk geworden. Enkel online mensen leren kennen maakte dat niet eenvoudiger, maar dat hebben we nu achter ons gelaten.

Dat er tussen Nederland en België een aantal verschillen zitten, is ons allen wel bekend. Aan welk verschil moet je het meeste wennen nu je zoveel met Nederlanders werkt?

WG: Die verschillen vallen heel goed mee, moet ik zeggen. Al zorgt de Vlaamse tijdsaanduiding “late voormiddag” blijkbaar voor wat verwarring 😊. Ik laat het zeker nog weten als er eentje is waar ik erg moet aan wennen. Wellicht kan ik dat relativeren door 15 jaar met Russische archeologen samengewerkt te hebben. Dat zijn echt enorme cultuurverschillen – die spijtig genoeg heel actueel geworden zijn. We kunnen dus niet klagen! 

Je hebt ervoor gekozen om na je master een PhD te gaan doen. Was het een wens van jou om als onderzoeker binnen de Archeologie aan een universiteit verbonden te blijven?

WG: Onderzoek lag me gewoon heel erg goed, ik vond er volledig mijn ding in en heb de kansen gegrepen die er waren om een PhD te gaan doen, en daarna nog een hele resem projecten uit te werken. Natuurlijk zijn er ook nadelen aan de academische wereld, zoals publicatiedruk en beperkte toekomstperspectieven, maar ik heb er erg van genoten. In mijn nieuwe job bij de provincie kan ik onderzoek verder faciliteren en begeleiden, en vooral ook de resultaten van het onderzoek naar het grote publiek brengen.

Als je voor 1 dag terug zou mogen gaan naar een tijdperk dat jou enorm fascineert, naar welke tijd zou je dan terug willen reizen en waarom?

WG: Waarom maar 1 dagje? Dat is beter dan niets, dus zet me maar neer op de Euraziatische steppe rond pakweg 1200 vChr, op een plek waar veel beweging is (kudden, nederzetting, enz…) dicht bij een rivier of bron van betekenis, en op een kantelmoment in de jaargetijden of een begrafenis/volksfeest/… zodat ik kan ondervinden hoe de mens omging met het landschap rondom, en al dan niet allerlei hypothesen rond rituele activiteiten kan bevestigen of ontkrachten

En tot slot: heb je een motto waar je naar leeft of een quote die je mooi vindt?

WG: Als dat als motto kan tellen: ik streef naar realistisch optimisme. We kunnen heel veel zaken gedaan krijgen met een positieve instelling en het bundelen van krachten (zonder daarbij blind optimistisch te zijn).